Mijn liefde voor schrijven!
home
liefde voor schrijven
mijn specialiteiten
ervaring & diploma's
wat zeggen anderen?
leuke weetjes
contact
 


Tanya van der Spek had al jong een tijdschriftobsessie en besteedde veel avonduren op haar bed, zelfgemaakte bladen volschrijven. Een terugblik. 'Mijn moeder vond de probleemrubriek te sexy.'

  1985 - Ik ben 10 jaar
Donderdag is de meest opwindende dag van de week. Dan verschijnen de Hitkrant en Bravo. Zoete tabaklucht in de winkel, gekletter van guldens op de glazen plaat van de toonbank en kriebels in mijn buik wanneer ik zo hard als ik kan naar huis fiets. Zit het mee, dan staat mijn moeders auto er nog niet. Anders verstop ik de bladen onder mijn trui. Mijn moeder houdt niet van mijn tijdschriftobsessie, ze vindt de probleemrubriek (mét foto) te sexy voor een tienjarige. Als ik niet wegdroom bij de interviews met sterren, dan knutsel ik zelf tijdschriften in elkaar met eigen verhalen. Of ik schrijf eindeloos brieven met penvriendinnen.


"Bij de diploma uitreiking geeft de
docente me een klompje 'goud'
."

1996 - Ik ben 22 jaar
Mijn docente tijdschriftjournalistiek verbiedt me om stage te lopen bij de Hitkrant. "Inhoudelijke, lange artikelen zijn jouw specialiteit. Dat hebben ze daar niet." Ze stuurt me naar opinieweekblad Hervormd Nederland. Mijn begeleider zegt dat nooit eerder een stagiaire zoveel artikelen heeft gefabriceerd. Fulltime bezig zijn met het maken van een magazine, ik kan me niets leukers voorstellen. De bekende onderzoeksjournaliste Renate van der Zee zegt: "Mensen met talent komen er wel." En dankzij haar krijg ik een kans bij Coos Versteeg van de Haagsche Courant. De krant die mijn ouders al lazen toen ik nog kind was. Bij mij in de klas zitten Tommy Wieringa en Joris van Casteren. Wat zijn zij goed, en eigenwijs. Bij de diploma uitreiking geeft de docente me een klompje 'goud', symbool voor mijn talent. Het maakt me verlegen. 's Avonds geven mijn vriendin en klasgenoot Suzanne Stam en ik een groot feest in de Haagse Prinsestraat. Het studentenleven is voorbij, maar het freelance werken was eigenlijk al begonnen.


"Blij bloos ik wanneer lezeressen mailen dat
een artikel van mijn hand effect had."

2008 - Ik ben 34 jaar
Na een inspirerende redactievergadering op pad om de buit binnen te halen. Dat zijn mijn gelukkigste momenten. Van het puzzelen met tekst geniet ik ook; deze alinea hier, dat citaat daar, zodat het artikel als een trein leest. Het zijn gouden tijden in de journalistiek. Maandelijks het kraakverse papier van de net gedrukte Zij aan Zij tussen mijn vingers. Voorin mijn column en foto, als chef redactie. Ik begeleid freelancers, bedenk originele invalshoeken en doe er alles aan om lezers te empoweren en emanciperen. Blij bloos ik wanneer iemand mailt dat mijn artikel haar leven heeft veranderd.
Ik schrijf voor diverse publieksbladen, word gevraagd om coververhalen te maken voor Panorama en uiteindelijk om hoofdredactie te voeren bij Haags Straatnieuws. Dat biedt na tien mooie jaren in de roze wereld van Zij aan Zij een mooie, nieuwe uitdaging. De onderkant van de samenleving boeit me al sinds mijn scriptie over de dappere undercoveracties van Günter Wallraff en Stella Braam. Daklozen vormen de nieuwe minderheid over wie ik vooroordelen aan de kaak kan stellen.


"Als journalist kom je op de gekste plekken
en heb je diepgaande gesprekken met boeiende mensen."





2016 - Ik ben 42 jaar
Frisgroen gras, een naaldboom en fluitende vogels zie ik over mijn computerscherm heen. Via de deur van mijn werkkamer zoekt mijn hondje de zon op. Heerlijk om precies te doen wat ik wil: freelancen afgewisseld met vaste klussen op redacties. Ik geniet als tekstschrijver van het aanscherpen van de boodschap die moet worden overgebracht via persberichten, webteksten en brochures. En als journalist kom ik op de gekste plekken en heb ik diepgaande gesprekken met de meest boeiende mensen.Geen dag is hezelfde. Ik kan me geen leuker beroep voorstellen!